India - dag 14, woensdag 31 juli 2019

Ondanks de wat zachte bedden toch prima geslapen. Ontbijt is op het dakterras, maar niet buiten. Het weer is prachtig en de temperatuur is al meer dan 30 graden.

We maken een praatje met de receptionist van het hotel, over het lokale nieuws. We hadden op internet al gezien dat de eigenaar van een grote Indiase koffieketen was vermist. Hij wordt verdacht van grootscheepse belastingfraude, en zou een dag later dood worden gevonden in een rivier, met een vermoeden van zelfmoord. Er zijn de laatste tijd meer van dit soort schandalen, waarin rijke Indiërs worden opgepakt of het land ontvluchten, zoals diamantkoning Modi die in Londen verblijft. Ander nationaal nieuws is de wet die gisteren is aangenomen die een einde maakt aan de “triple talaq” praktijk in de moslimgemeenschap. In de oorspronkelijke islam cultuur kan een man van zijn vrouw scheiden door driemaal het woord talaq tegen haar uit te spreken. In ruim 20 landen met een overwegend islamitische bevolking is aan deze praktijk al een einde gemaakt, en nu dus ook in India waar het islamitische deel van de bevolking overigens een (kleine) minderheid is.

Vandaag maken we een stadstour door Jaisalmer, met een bezoek aan het fort. De gids Dharma staat ons al op te wachten bij de receptie. Na een ultrakort ritje met onze bus worden we afgezet bij de eerste poort van het fort. Volgens de gids is het ’s werelds grootste versterkte stad die nog grotendeels intact is; het is gebouwd van gele zandsteen. De muren zien er indrukwekkend en goed uit, blijkbaar gerestaureerd. We lopen de schuin oplopende weg op en passeren in totaal vijf stadspoorten. Langs de hele weg worden souvenirs aangeprezen. Onze gids vertelt dat de hele stad een Unesco monument is, en het stadsbestuur probeert deze verkopers zover te krijgen dat ze hun waren binnen uitstallen. Nu zijn de straatjes vergeven van de prullaria die aan de gevels hangen, wat het straatbeeld zeer verstoort. Voldoen aan deze eis zal de verkopers zeker omzet kosten, en in een plaats waar het merendeel van de mensen van het toerisme afhankelijk is lijkt dat een lastig te vervullen voorwaarde.

Uiteindelijk staan we binnen de muren. Hier is een hele stad gebouwd, met oude haveli’s (patriciërshuizen), smalle straatjes, en tempels. We beginnen met een bezoek aan de Jain tempel. Hoewel niet groot is hij prachtig versierd met beeldhouwwerk. De tempel heeft twee verdiepingen met kleine nissen waar de godenbeelden staan. Erg mooi.

Na een wandeling door de smalle straatjes stoppen we voor een drankje op het dakterras van een hotel, met prachtig uitzicht over de omgeving. Ook zien wij een nieuw prachtig huis helemaal in de stijl van de stad gebouwd. Dat mag niet van Unesco. Geen nieuwbouw. Maar ja in India is alles mogelijk met geld en de goede contacten.

We vervolgen onze wandeling en bekijken een prachtige haveli met rijkbewerkte gevel. Hij is niet oud (1880) en ontworpen door een tweeling architecten broers, die ieder een helft voor hun rekening namen. Hoewel het huis er links en rechts op het oog hetzelfde uitziet, zijn er bij nadere inspectie toch heel veel verschillen te zien. Het huis is nog in particulier bezit, maar het onderhoud wordt voor de huidige generatie een grote last. Daarom hebben zij een deel opengesteld voor publiek, en verkopen lokale handicrafts. Ook van binnen is het prachtig, en we krijgen een rondleiding van een familielid.

Tot slot nog een stop bij een textiel coöperatie, waar (wand)kleden, sjaals e.d. worden verkocht. Iets dergelijks hadden we eerder deze reis al gezien In Jodhpur, maar we gaan hier toch naar binnen vanwege de airco en een gratis drankje. Jip werd vlak daarvoor helemaal niet lekker van de warmte. Gelukkig helpen de 4711 eau-de-cologne doekjes van Liesbeth. En dan kun je natuurlijk niet weg zonder aankopen ….. Wij horen dat 78 % van het aankoopbedrag ten goede komst aan de plaatselijke gemeenschap die het gemaakt heeft. Dus eigenlijk hebben wij aan ontwikkelingshulp gedaan. Gelukkig kan het allemaal worden opgestuurd. Aldo en Liesbeth hebben het idee opgevat een webshop te beginnen met exclusieve doeken. De aankopen deze vakantie vormen een startvoorraad om de markt te testen. Het businessplan gaan wij schrijven op de Malediven. Dat wordt vast een mooi plan.

We besluiten te lunchen in een restaurant vlak bij het hotel, op aanraden van de gids (waarschijnlijk een vriendje van de eigenaar). Prima eten.

De rest van de middag bij het zwembad doorgebracht, terwijl Aldo nog een massage neemt.

Er zijn ook een paar luidruchtige Spaanse dames bij het zwembad, die aan het eind van de middag weer vertrekken. We hebben ze niet meer gezien dus het zullen geen hotelgasten zijn.

Er staat nog een woestijnsafari op het programma inclusief een ritje op een kameel. Bij gebrek aan belangstelling binnen ons gezin laten we die schieten.

In de avond weer heerlijk buiten gegeten op het dakterras. Toen het donker was geworden viel opeens de stroom uit in de helft van de stad, dat konden we vanaf onze plek goed zien. Ook de helft van de verlichting van het fort viel uit. Ons hotel heeft een noodaggregaat, dus binnen 10 seconden hadden wij weer stroom, maar de rest van de stad heeft zo’n halfuur in het donker gezeten.

Bijtijds naar bed en morgen weer door naar de laatste bestemming van deze rondreis: Bikaner.