India - dag 13, dinsdag 30 juli 2019

Na het ontbijt hebben we uitgecheckt, maar niet nadat we de gids hadden ontmoet die voor vandaag was ingepland en ons al bij de receptie stond op te wachten. Rakesh had ons activiteitenschema verkeerd geïnterpreteerd en ons gisteren al naar het fort gestuurd, zonder gids. Het maakte de man niet uit, hij was toch al betaald. Aldo moest wel nog even met het hoofdkantoor van de Indiase reisorganisatie bellen om een en ander op te helderen en daarna stapten we in de drie gereedstaande tuktuks die ons naar de bus brachten.

Vandaag is een reisdag naar Jaisalmer dat in de Thar woestijn ligt, dicht bij de grens met Pakistan. Onderweg zien we weer de gebruikelijke muurtjes van opgestapelde stenen, waarmee boeren hun terrein afbakenen. We passeren ook de steengroeve waar de (rode) stenen worden gewonnen. Op een gegeven moment worden we ingehaald door een luid claxonnerende touringcar, waarvan de chauffeur schijnbaar een doodswens heeft. Hij slingert behoorlijk en veroorzaakt een paar maal bijna een aanrijding voordat hij uit het zicht verdwijnt.

Het landschap wordt langzaam dor, en de loslopende koeien (die steeds magerder worden) krijgen gezelschap van schapen, geiten, en zelfs enkele kamelen. Vrouwen bewerken de akkers met schoffels, terwijl hier en daar een man op een tractor hulp biedt.

Wat ons al eerder opviel deze reis is dat mannen vaak wildplassen. In de berm naast hun auto, maar ook gewoon in dorpjes tegen een muurtje of paal. De overheid probeert deze gewoonte af te leren door speciale borden te plaatsen die de wildplassers naar een toilet moet bewegen.

Ook in dit deel van India is het een grote bende langs de, overigens kwalitatief uitstekende (tol)wegen: hoopjes stenen en andere bouwmaterialen, veel plastic afval etc. Het valt ons op dat zelfs Rakesh een plastic wikkel van een snoepje gewoon uit het raam van de bus gooit. Het zal in de rest van India niet anders zijn. Eenzelfde gedrag zagen wij een paar jaar terug op Bali. En dan maken wij ons in Nederland met z’n 17 miljoenen druk om plastic afval gescheiden in te zamelen, dat vervolgens weer wordt geëxporteerd naar Azië voor verdere verwerking (al ontstaat in die landen hier steeds meer weerzin tegen). It’s a crazy world… We zien wel de eerste windmolens opdoemen.

Vlak voordat we Jaisalmer binnenrijden passeren we een aantal legerbases; de rest van de dag horen en zien we regelmatig militaire vliegtuigen overkomen.

Het hotel ligt aan de rand van de stad in een wat minder deel, maar is een mooi opgeknapt stadspaleisje. We hebben ruime kamers, maar het blijkt wat viezig. Ook het zwembadwater is wat troebel en heeft badwater temperatuur, niet echt verfrissend. Omdat het buiten niet te harden is vanwege de hitte (> 40 graden) vluchten we naar de kamer. Ook in dit hotel valt de stroom enkele malen kortstondig uit, alhoewel het de gehele dag prachtig weer is.

’s Avonds op het mooie dakterras met (wederom) uitzicht op het lokale fort en bij een mooie zonsondergang weer Indiaas gegeten, iets minder van kwaliteit deze keer. We werden iets gekoeld met een ventilator die bij ons werd geplaatst, maar dat hielp maar matig. We proberen ons voor te stellen hoe het leven in deze streken is voor westerlingen, zonder airco; de Engelse kolonialen moeten het in hun uniformen vreselijk hebben gehad.