India - dag 11, zondag 28 juli 2019

Vandaag begint de dag met (lichte) regen. We moeten even twee nieuwe parapluutjes kopen; een hebben we ergens laten liggen en de ander heeft het begeven nog voor hij is gebruikt. We hadden ‘m gekocht van een souvenirverkoper op straat voor 400 roepies (zo’n 5 euro) wat dus achteraf veel te duur bleek. We zien op het nieuws dat in Mumbai gisteren een trein is vastgelopen in een door moessonregens veroorzaakte overstroming. Alle 900 passagiers konden uiteindelijk worden gered.

We zijn slechts twee nachten in het hotel geweest, maar het restaurantpersoneel kent onze voorkeuren. Onze vaste tafel is al bezet, maar het alternatief biedt ook een goed uitzicht op de stad. Liesbeth neemt van het ontbijtbuffet een schaaltje met naar het uitziet yoghurt met aardbeiensmaak. Het blijkt mierzoet te zijn en omdat ze het verder laat staan vraagt de ober wat er aan scheelt. Hij snelt vervolgens naar de keuken en even later komt er een nieuwe versie met 5% minder suiker. Omdat we het sneu vinden wordt het bakje gezamenlijk voor het grootste deel opgegeten. We constateren dat niet alleen de Arabieren maar ook de Indiërs veel suiker in hun gerechten verwerken.

We nemen afscheid van het personeel (die ons steevast groeten met gevouwen handen en het uitspreken van “Namaste”) en krijgen als afscheidskado een houten doosje met geurstokjes. Het was een fijn hotel.

Rakesh staat ons op de wal op te wachten en we rijden richting Jodhpur, ons einddoel van vandaag, na een rit van zo’n 260 km. Al snel buiten Udaipur rijden we door de groene bergen. De wegen zijn weer goed, vierbaans. Er is niet heel veel verkeer, en de meeste auto’s rijden in het midden van de weg als het kan, Rakesh ook. Na een uur slaan we af en nemen een smalle kronkelige weg de bergen in. Rakesh maakt eerst een stop voor het oppompen van de banden, en het wordt al snel duidelijk waarom dat is. Het wegdek wordt slecht en hier en daar liggen rotsen op de weg die zijn losgeraakt door de hevige regens van de afgelopen weken. We passeren een ander toeristenbusje dat van de weg is geraakt en half in het ravijn ligt. Hmm, toch niet ongevaarlijk hier.

De eerste stop na zo’n twee uur is de Jain tempel in Ranakpur. Het is in de 15e eeuw geheel in marmer gebouwd en is prachtig versierd, met beelden en motieven. Er zijn ook ruim 1400 rijkelijk bewerkte zuilen. We moeten op blote voeten en geheel gekleed, korte broeken en rokjes mogen niet. Gelukkig kunnen we kleding huren. Ook voor de camera’s moeten we betalen, daar wordt ook streng op gecontroleerd. In de tempel neemt een Brahma priester ons mee voor een korte rondleiding. De tempel is overweldigend mooi.

Daarna een lunch in een eenvoudige gelegenheid (tosti’s, biryani en naan brood) en we rijden weer verder richting Jodhpur. In een klein dorpje onderweg zien we een vuilnisbeltje waar een tiental varkens rondscharrelt. De weg is gelukkig weer wat beter geworden.

Al vrij snel gaat het harder regenen en de weg wordt een stromende rivier. In de plaatsjes waar we doorheen komen loopt het soms de huizen in, en brommers en auto’s rijden tot de assen in het water. Mensen doen rare dingen in deze omstandigheden: lopen midden op de weg, tegen het verkeer in rijden etc. Rakesh mompelt af en toe een verwensing en loodst ons veilig naar Jodhpur. Het hotel (RAAS Jodhpur) ligt in het oude centrum en is niet met de bus bereikbaar gezien de smalle straatjes. Wij en onze bagage worden daarom overgeladen in drie tuktuks, die zich daarna met hoge snelheid door de ondergelopen straten wurmen. Een spannende rit, die zo in een James Bond film had kunnen worden opgenomen.

Het hotel is verscholen achter een antieke gevel en is zeer modern op een zen-achtige wijze. Prachtig, en het wordt nog mooier als de avond is gevallen en de vele lichtjes zorgen voor een sprookjesachtige sfeer. Het hotel ligt aan de voet van een enorm fort dat hoog op de berg ligt en dat we morgen gaan bekijken. De medewerker die ons naar de kamer brengt vertelde dat een moskee in de buurt is en dat vanaf half vijf in de ochtend wordt opgeroepen in het gebed. Oordopjes worden van hotelwege verstrekt. Niet veel later horen we via de luidsprekers van de moskee de imam zijn boodschap verkondigen en het blijkt vlak naast het hotel te zijn. Benieuwd hoe we dat vannacht gaan ervaren.

We eten semi al fresco met Indiase en Europese gerechten en het was weer heerlijk. Weer een toplocatie. We zijn het allemaal eens dat het reisbureau uitstekende keuzes heeft gemaakt.